Sunday, January 20, 2013


Hallo allemaal,

Hierbij weer een update vanuit Brazilië. Inmiddels zijn we al weer bijna twee weken in Belo Horizonte. Op dinsdag 8 januari zijn we met een busje vanuit Sao Paulo hierheen gebracht. Na een acht uur durende rit door een prachtig landschap kwamen we aan op onze nieuwe verblijfplaats: Casa Luzeiro, oftewel Lighthouse. Dit is één van de YWAM huizen in Belo Horizonte. Het huis ligt bovenop een heuvel en dat maakte het laatste stukje van onze reis uiterst interessant, met wegen die soms wel in een hoek van bijna 45 graden omhoog liepen. Eén keer moesten we zelfs een andere route nemen omdat het busje niet tegen de helling op kwam.
     
  
Belo Horizonte (Mooie Horizon) doet haar naam eer aan
En 's avonds is het nog mooier

De dag na aankomst begon hier op de YWAM basis een project genaamd ‘Impact’. Dit is een soort mini-DTS waarbij de studenten ’s ochtends les hebben en ’s middags op outreach gaan in de omgeving. We kwamen hier met de verwachting les te gaan geven aan deze studenten. Dit bleek echter niet het geval te zijn, er werd van ons verwacht dat we gewoon het programma met de studenten zouden mee volgen. Dat voelde voor ons toch wel als een stapje terug naar de lesfase. Daarnaast begonnen we hier ook echt de verschillen tussen de Braziliaanse en Nederlandse cultuur te merken. Alles gaat hier drie tempo’s lager en de eerste dagen hadden we het idee dat we meer pauze hadden dan dat we daadwerkelijk aan het doen waren.

De lokale staf begreep ons probleem wel en na overleg werd besloten dat we extra dingen naast het programma konden oppakken.  Zo hebben we nu bijvoorbeeld toch wat van onze kennis kunnen delen met de studenten door middel van seminars. Jonathan en ik hebben wat verteld over het kruis, Sosha en Christian over discipelschap en Joni en Esther hebben een en ander gedeeld over identiteit. Maandag is het de beurt aan Celine en Esther, zij behandelen dan de kracht van gebed.
Verder steken we ook in praktische zin de handen uit de mouwen. Hier op de basis zijn we bezig met het opknappen van de bibliotheek en een klaslokaal en in de sloppenwijk zijn we begonnen met het bouwen van een huis voor een lokaal gezin. Zij hebben nu een houten huisje op een hele steile helling van zand, wat bij zware regenval voor het nodige gevaar kan zorgen. In kleine groepjes gaan we er afwisselend naar toe met als doel uiteindelijk een stenen huis neer te kunnen zetten.

Theo en Dennis aan het klussen


Joni lest de dorst
Naast onze werkzaamheden als team begonnen ook de activiteiten van de mini-DTS na enige dagen steeds meer vorm te krijgen. De groep is verdeeld in vier interest groups: sports, clowning, arts en recreation. In deze groepjes worden activiteiten voor kinderen uit de buurt voorbereid. Inmiddels hebben we er al een aantal sport- en spelmiddagen opzitten, waarbij we de kinderen zichtbaar hebben kunnen zien genieten van het doorbreken van de dagelijkse sleur.





Het grote moederhart van Celine
Op zondagavond zijn we met de hele basis naar het centrum van Belo Horizonte gelopen om daar te evangeliseren onder de daklozen. De volgende avond zijn we weer terug gegaan, nu alleen met ons team en twee vertalers. We hebben met veel mensen kunnen praten en voor ze mogen bidden. Een deel van de groep is zelfs op ‘huisbezoek’ geweest, een dakloze man en vrouw nodigde ons uit op hun kleedje. Ze waren ontzettend blij met ons, ze hadden nog nooit bezoek gehad, laat staan van een stel Nederlanders.

Zaterdagavond hebben we geëvangeliseerd op de straten in de buurt bij het Rock House, één van de andere YWAM huizen. De afgelopen dagen zijn we druk geweest met het oefenen van een dans en ook zijn onze lenigheid en lef op de proef gesteld met een aantal indrukwekkende acrobaten acts. Hiermee hebben we op straat opgetreden  en ook hebben we met ons eigen team drie dramastukken laten zien. Dit was erg gaaf om te doen. Na afloop hebben we nog met veel mensen gepraat en voor ze kunnen bidden.

Dinsdag gaan we alweer naar Holambra. Daar zal ook onze pastoral visit op bezoek komen. Mochten jullie nog post voor ons willen meegeven dan kunnen jullie dat morgen nog op de bus doen naar Heidebeek.

Groetjes Dennis

Monday, January 7, 2013

Leaving Sao Paulo..

Hey lieve allemaal,

Het is alweer enige tijd geleden dat we iets van ons hebben later horen dus allereerst onze welgemeende excuses hiervoor. Laat ik daarna gelijk even beginnen met jullie allemaal een gelukkig en gezegend nieuwjaar te wensen. Of zoals ze hier in Brazilië zeggen: Feliz Ano Novo!

Sinds onze laatste update is er zo ontzettend veel gebeurd! We hebben echt hele gave dingen mee mogen maken en mogen zien. De afgelopen drie weken hier in Sao Paulo waren voor een ieder van ons een geweldige ervaring en vooral voor ons als team. We hadden ons geen betere start kunnen wensen dan hier in Sao Paulo. Dat is best opmerkelijk als je bedenkt dat Sao Paulo toch wel als een 'moeilijke' stad wordt gezien. Als ik voor mezelf mag spreken, heb ik me hier echt thuis en erg op mijn gemak gevoeld.

Deel van de groep en onze nieuwe vrienden.
Na de eerste dienst voor de daklozen, waar Celine vol enthousiasme over vertelde in de vorige post, hebben we de afgelopen weken twee projecten mogen voortzetten. Een deel van de groep heeft geholpen met het opzetten van een nieuwe kerk middenin het centrum van Sao Paulo voor de zwervers. Deze 'nachtkerk' bevindt zich in een oud gebouw verkregen van de overheid en is door middel van een grote garagedeur aan de voorkant gelijk vanaf de straat binnen te treden. 


Mensen die hun leven aan Jezus geven!
Hier hebben we als geheel team meerdere diensten mogen houden, waarvoor we eerst de straten op gingen om de zwervers uit te nodigen. De opkomst was iedere keer weer verpletterend. Wat helemaal geweldig was, was hoeveel van deze zwervers de afgelopen 2 weken in deze kerk hun leven aan Jezus hebben gegeven. Bijna 30 zwervers hebben voor God gekozen! We stonden af en toe verbijsterd toe te kijken hoe duidelijk en krachtig God aan het werk was. We hebben levens letterlijk zien veranderen! Mensen die eerst nog op de straat leefden, namen Jezus aan, ontvingen een slaapplek en gingen zich actief in zetten in de nachtkerk van contactpersoon Pastor Silvio. Vorige week hebben zelfs 7 van deze daklozen zich laten dopen, waarbij Esther mocht helpen met het dopen.

Met Bin Laden op de foto.
Afgelopen vrijdag hebben we als knallende afsluiter nogmaals een dienst gegeven maar dit keer op een andere plek in het centrum. We zaten vlak naast een bekende 'gang' in Sao Paulo: mensen die gekenmerkt worden omdat ze zich volledig in het zwart kleden en als leider een man hebben die zichzelf Bin Laden noemt en zich ook zo kleedt. We hebben met hem en zijn volgers kunnen praten en dat was erg goed. We kunnen nu dan ook met blijdschap vermelden dat Bin Laden in de kerk is geweest! 

Naast dit project hebben we ook in Kairos mooi werk mogen voortzetten. Paulinho, een van de bewoners van deze Favela, heeft in de week van kerst zijn vrouw verloren. Zij is om het leven gebracht vlak voor de ingang van de sloppenwijk. Zijn leven was hierna een puinhoop omdat hij het risico liep zijn 4 kinderen kwijt te raken omdat de overheid hem niet in staat achtte zijn kinderen goed op te voeden vanwege zijn drugs- en alcoholverslaving. Een deel van het team, namelijk: Christian, Joni, Rachel, Theo en ikzelf, hebben daarna aangeboden zijn huis volledig op te ruimen. Reden hiervoor was de enorme troep en viezigheid waarin Paulinho en zijn kinderen leefden.

Ik denk niet dat het in woorden uit te leggen is wat we in zijn huis hebben aangetroffen en ik vraag me af of ik jullie er überhaupt een plezier mee doe om dat te vermelden hier. Ik zal jullie dan ook maar de verdere details besparen maar jullie mogen van me aannemen dat wij alle vijf nog nooit zoiets vies hadden gezien. Het was onvoorstelbaar dat hier mensen woonden.

Na twee dagen zwoegen hebben we zijn huis weer kunnen omtoveren tot een bewoonbare plek. De eerste dag was Paulinho zelf erg dronken en voelde hij zich slecht maar de tweede dag heeft ook Paulinho zelf actief meegeholpen evenals andere mensen uit de community. De transformatie die zijn huis heeft doorgemaakt is wonderbaarlijk.

Uiteindelijk hebben we van de week gehoord dat hij zijn kinderen mag houden! Het opruimen van zijn huis was bij die beslissing een belangrijke reden. Doordat zijn huis weer opgeruimd was, was de hopeloze situatie van Paulinho weer hoopvol voor hem geworden. Hij werd zelf ook aangemoedigd te veranderen en heeft ingestemd met een afkickprogramma. Hij heeft weer nieuwe motivatie gekregen om zijn leven op orde te krijgen. Het was zo bijzonder om te zien hoe deze praktische hulp uiteindelijk het leven van deze man zo positief heeft veranderd. Ook hierin hebben we overduidelijk Gods kracht en liefde ervaren.

Als laatste wil ik jullie nog graag vertellen over onze laatste dag in Kairos. We hebben met het volledige team een seminar gegeven over identiteit aan de volwassenen uit de Favela. Door middel van een drama, een overdenking van Christian, getuigenis van Jonathan en de liefdesbrief van God probeerden we aan de mensen duidelijk te maken wat identiteit is. We probeerden ze aan het denken te zetten over de dingen waar zij hun identiteit in zoeken. Dit was allemaal heel nieuw voor deze mensen. We zijn in een mannengroep en vrouwengroep uiteen gegaan om dieper op dit onderwerp in te gaan.

Ook de kinderen ontbraken niet bij Kairos!
Joni en ik mochten de vrouwengroep leiden en dat was erg bijzonder. Joni vertelde over leugens die we soms kunnen geloven over onze identiteit en hoe die leugens een effect hebben op ons denken, onze gevoelens en uiteindelijk ook ons handelen. We daagden de vrouwen uit om na te denken over leugens die zij zelf geloofden en om daar ook mee te breken. De vrouwen kregen ieder een masker, geïnspireerd door ons dramastuk 'het masker' dat ook over identiteit gaat, waarop ze ieder een leugen mochten opschrijven. De openheid en eerlijkheid van de vrouwen was zo bijzonder en ontroerend. De een na de ander vertelde geëmotioneerd over leugens die ze geloofden. Leugens als: 'ik ben niks waard' of 'ik ben lelijk' werden vervolgens verbroken door het verscheuren van het masker. Daarna kregen de vrouwen een hart waarop ze de waarheid mochten schrijven. Het was echt mooi om te zien hoe de vrouwen zelf achter de waarheid kwamen. Vol verbazing zei een van de vrouwen tegen haar kindje: 'God houdt echt van mij!'. 

Dit hele seminar was een gezegende middag en een geweldige afsluiting. Ook bij de mannen was de tijd apart heel goed geweest, al was het voor de mannen heel nieuw en moeilijk om zo open te zijn.

Zo zijn we dus aan het einde gekomen van ons verblijf hier in Sao Paulo. Zoals ik al aan het begin zei, konden we ons geen beter begin wensen. God heeft zo duidelijk door ons heen gewerkt en we hebben hele mooie dingen mogen doen. Morgen reizen we verder naar Belo Horizonte en met deze drie weken als begin reizen we met heel veel geloof en hoop door naar de volgende locatie. God is groot en laat zijn grootheid overduidelijk zien! Dus: expect more!

Liefs,

Sosha